| 1 | ty boze ty naturo dajcie posłuchanie |
| 2 | godna to was muzyka i godne śpiewanie |
| 3 | ja mistrz |
| 4 | ja mistrz wyciągam dłonie |
| 5 | wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie |
| 6 | na gwiazdach jak na szklannych harmoniki kręgach |
| 7 | ty nagłym ty wolnym ruchem |
| 8 | kręcę gwiazdy moim duchem |
| 9 | milijon tonów płynie w tonów milijonie |
| 10 | każdy ton ja dobyłem, wiem o każdym tonie |
| 11 | zgadzam je dziele i łączę |
| 12 | i w tęcze i w akordy i we strody plączę |
| 13 | rozlewam je we dżwiekach i w błyskawic wstęgach |
| 14 | odjąłem ręce wzniosłem nad świata krawędzie |
| 15 | i kręgi harmoniki wstrzymały się w pedzie |
| 16 | sam śpiewam słyszę me śpiewy |
| 17 | długie przeciągłe jak wichru powiewy |
| 18 | przewijają ludzkiego rodu całe tonie |
| 19 | jęczą żalem ryczą burzą |
| 20 | i wieki im głucho wtórzą |
| 22 | a każdy dźwięk ten razem gra i płonie |
| 23 | mam go w uchu mam go w oku |
| 24 | jak wiatr gdy fale kołyszę |
| 25 | po świstach lot jego słyszę |
| 26 | widzę go w szacie obłoku |
| 27 | boga natury godne takie pienie |
| 28 | pieśń to wielka pieśń-tworzenie |
| 29 | taka pieśń jest siła dzielność |
| 30 | taka pieśń jest nieśmiertelność |
| 31 | ja czuje nieśmiertelność nieśmiertelność tworze |
| 32 | cóż ty większego mogłeś zrobić Boże? |